Alaive

Bardzo lubię pisać po nocach bo mam wtedy wiele pomysłów mimo zmęczenia. Dzięki że to czytacie bo coraz więcej wyświetleń i pojawiają siekomentarze dziękuję!
_________________________________________________________________________________
Rozdział 7.
- Wszyscy już skoczyli zaczyna przemawiać Cztery.
- Nowicjusze idą z Max-em a urodzeni w nieustraszoności ze mną.
- Siema jestem Max i oprowadzę was po siedzibie nieustraszonych.
- Prowadzi nas do smoczej jamy, do sali ćwiczeń, do stołówki, a na koniec do sypialni.
- Oto wasza sypialnia!
- Jestem zdziwiona mam spać w jednym pokoju z chłopakiem i nie mieć praktycznie prywatności?
- piękna co nie?
- mówi z delikatnym uśmieszkiem, jakby podobało mu się , że jesteśmy w takim strasznym miejscu.

Wszyscy zaczynamy się przebierać w czarne stroje. Ale niestety jedna dziewczyna z prawości zauważa moją czarną koszulkę.
-skąd ja masz?
- dostałam w prezencie na urodziny
- no no masz dziś urodziny ?
- nie miałam 2 dni temu
- aha to i tak sto lat!
- jeśli w ogóle dożyje 17
- mówię z pogardom.
- hahahah, Tak w ogóle nazywam się Sara Edison
- Iga Prior
- mruży oczy i mi się przygląda.
- Czemu wszyscy mi się przyglądają i są zdziwieni jak powiem swoje nazwisko?
- To ty nie wiesz?
- o czym?
- o tym że Tris Prior uratowała frakcje i altruizm i serdeczność itp.
- Jak to ale ja miałam babcię która miała syna który ożenił się z kobieta i nadali dziecku imię Tris. Nie miałam pojęcia że ona uratowała frakcje muszę się z nią spotkać!
- ona... ona... nie żyje z
- Jak to?
- łzy napływają mi do oczu.
- Przykro mi zginęła za ludzi za nas wszystkich by był spokój.
- rozumiem.

• Wchodzi przez drzwi Tobias i ruchem ręki wskazuje mi żebym z nim poszła.
  - Jak to możliwe że Moja daleka kuzynka Tris Prior uratowała frakcja a ja nic o tym nie wiem!
  - właśnie chciałem o tym porozmawiać. Skąd wiesz?
  - od Sary dziewczyny z prawości.
  - Wiesz czemu się tobie przyglądałem wtedy w lesie?
  - nie.
  - bo przypominasz mi nią. Była mi bliska.
  - Byliście parą?
  - Tak ale poświęciła życie brata. I została postrzelona.
  - Nie wierzę dlaczego! Kiedy to się stało.
  - 3 lata temu.
  - co no nie nie zgadzam się
  - łzy napływają mi do oczu i przygryzam dolną wargę aby nie płakać.
  - Tris też tak robiła.
  -uśmiecha się delikatnie.
  - Była ślina. Nie fizycznie choć również. Ale silna dla mnie.
  - Rozumiem cię.
  - Chciałem być instruktorem transferów ale Max bardzo chciał.
  -Czemu?
  - Nie wiem tego.
  Rozdział 8.
  Tobias.
  Leżę w swoim łóżku. Zaglądam do szafy gdzie są ciuchy Tris nie wyrzuciłem ich, lubię poczuć jej zapach. Słyszę pukanie do drzwi.
  - Wchodzi kobieta o blond włosach do ramion. Widać że dawno ich nie myła. Jest umięśniona ale zarazem chuda. Kogoś mi przypomina.
  - Tobias?
  - Zamieram nie wiem co robię poznaję ten znajomy głos. Podbiegam i całuję Tris jak najmocniej. Odwzajemnia pocałunek tyle że delikatnie wygląda na zmęczoną.
  - Tris jak to możliwe przecież zostałaś poszczelona.
  - Tris siada na łóżko.
  - Tak ale rany były nie na tyle głębokie żeby mnie zabić do końca. A prochy człowieka które rzucałeś. To były jakiejś kobiety. Podrzuciłam je. Musiałam się ukrywać bo chciano mnie zaszczelić. Skryłam się u bezfrakcyjnych.
  - Bezfrakcyjnych? Przecież przestano wyrzucać bezfrakcyjnych?
  - a jednak niektórych przepuszczano lecz mniejszości nie. Nie chciano żeby o tym ktoś wiedział.
  - Przytulam się do niej mocno. Ktoś puka do drzwi.
  - Proszę!
  - Wchodzi Iga
  - Iga? Co ty tu robisz?
  - Mam mam problem.
  - Mówi załamanym i przerażonym głosem. Stoi za nią Max.
  - Co się dzieje!?
  - Została pobita
  - Przez kogo? Przez Petera.
  - Jak to dlaczego?
  - Tris podnosi głowę.
  - Petera tylko nie ten debil.
  - Czemu debil?
  - Mówiłam mu żeby cię powiadomił że żyję. Ten nie chciał.
  - To serio Debil.
  - Iga się wtrąca.
  - T..T..Tris....
  - Kto ty jesteś?
  - Nazywam się Iga Prior.
  - Tris zamarzła.
  -Jak to możliwe?
  - Już ci tłumaczę. Moja Babcia miała brata który miał syna, a nim był twój ojciec.
  - aha.
  - Tris podchodzi do Igi i ją przytula. Ciesze się ze mogę cię poznać.
  - Całej sytuacji przygląda się Max stara się niezauważalnie wyjść chodź mu się to nie udaje ale nikt się nie wtrąca.
  - Ale ty nie żyjesz.
  - Jak widać żyje.
  - Tobias wytłumaczysz jej jak to się wydarzyło?
  - Przytakuje. A Tris idzie w stronę łazienki. Lecz ja zdążam podejść do niej jeszcze z jej ciuchami.
  - Dziękuje tak długo je trzymałeś?
  - Tak lubiłem ich zapach.
  - Tris się uśmiecha, a ja zaczynam tłumaczyć wszystko Idze.